En ook voor mijn 9e marathon was Rotterdam de place to be. De weg ernaar toe bestond uit vele trainingen met als startpunt Vathorst. Tussendoor had ik nog een halve marathon gelopen in 1:34 en ik voelde mezelf echt vol energie. Eigenlijk voelde ik mij erg goed.

Zo goed voelde ik mezelf dat ik mezelf voornam om aan te sluiten bij een pacer groep. Het werd de pacer groep van 3:20, want die passeerde mij toevallig. Een erg goed idee. Want het tempo kon ik makkelijk volgen en het lukte mij ook om met de mensen om mij heen te praten.

Een heel mooi iets en dat ging goed tot en met kilometer 19. Toen zei mijn maag…bekijk het maar. Ahoy was op dat moment niet leuk om te zien. Ik kon wel blijven lopen, maar mijn maag voelde als een draaikolk. De gelletjes vielen niet zo lekker. Dus ik kon geen eten meer binnenkrijgen, of gelletjes en tussendoor liep ik wel al het energie weg uit mijn lichaam. Het Kralingse bos werd mijn vijand.

Vanaf dat bos kon ik niet anders meer dan wandelen en rennen. Mijn maag was te overstuur. Achteraf was het makkelijk praten en had ik misschien beter met gelletjes kunnen trainen. Nu was mijn maag het niet gewend en ik nam ze te laat in. Uiteindelijk kwam ik wel over de finish in wat mijn ena langzaamste Rotterdam marathon was.

Een overzicht van mijn Rotterdam tijden:
2014 4:33:58
2016 3:51:23
2022 3:51:26
2023 3:44:15
2024 3:44:43
2025 3:52:55