Mijn vorige marathon was in 2016. Ik wilde ook in 2017 er eentje lopen en tevens had ik mezelf opgegeven. Echter gooide een flinke griep roet in het eten. Ik wilde niet de marathon lopen als ik deze niet met een nieuw PR kon volbrengen. Dus ik gaf me op in 2018 voor een nieuwe marathon en ook eentje in het buitenland: Hamburg. Gelijk een weekend weg eromheen gepland.

Op de vrijdag naar de Expo mijn startnummer ophalen en zowel deze dag als de zaterdag veel gelopen door de stad. Een leuke stad ook overigens. Veel leuke buurtjes en bezienswaardigheden. Deze marathon had ik anders ingestoken. Ik was bewust van mijn voeding en de periode ervoor was ik voor mijn doen flink afgevallen. De weegschaal gaf +-77 kilo aan. Tel daarbij ook krachttraining op en ik zat fysiek goed in mijn vel. Daarbij kwam wel dat ik vlak ervoor vanwege een tekenbeet nog wel aan de antibiotica zat.

Het weer was prima. Niet al te warm en wat wind. Eigenlijk ook ideale omstandigheden. Het parcours was niet mega vlak, maar ook niet slopend heuvelachtig. Je komt door heel Hamburg uit. Halverwege passeer ik in 1:40. Ik zit erg goed op weg om mijn PR te verbreken. En bovenal voel ik nog dat ik veel energie heb. Het meest bizarre tijdens deze marathon was wel dat er onderweg red bull werd uitgedeeld aan de lopers. Dat zoete spul gaat er bij mij echt niet in.

Rond kilometer 36 krijg ik het echt moeilijk. Mijn linkerhamstring protesteert. En gaat helemaal op slot als een man uit het publiek zijn vriendin wil aanmoedigen en opeens oversteekt, waardoor ik vol in de ankers moet. Dan weer op gang komen met een compleet verzuurd lijf was echt killing. Maar de gang kwam er weer in en kwam over de finish in een geweldige tijd van 3:34:27. Wat een heerlijk gevoel en wat ging dit goed!!