En deze week in deze week de week die is geweest. Je gelooft het of niet, maar deze week had ook weer 7 dagen. Op de maandag nog niet “aan de hardloop”. Maandag is blijkbaar de afgelopen weken ik-loop-naar-kantoor-dag. Op dinsdag gaan mijn hardloopschoenen aan voor een rondje van 5,5 kilometers langs de Laak en het Kai park. Even een langzaam rustig tempo.

De woensdag is een intervaltraining verpakt in een 10 kilometer. Geen zin in interval training, maar na afloop was ik wel blij met het resultaat. Op donderdag bleven mijn schoenen in de kast en op vrijdagochtend liep ik een lekkere 6 kilometer. Leuk was dat ik ook surprises gebracht naar school zag worden. Onder andere een giraffe van bijna 2 meter die naar school werd gerold op een lorry. Wat zou het desbetreffende kind hebben gekregen?

De zaterdag was deze week de lange duurloop dag. Het idee was 15 kilometer op een rustig tempo, dat werd het ook maar anders dan gedacht. Met de wind in mijn rug gingen de eerste 7-8 kilometers via Nijkerk lekker. Echter toen voelde ik de energie wegstromen. Alsof ik in de laatste 5 kilometer van de marathon zat. Dan begon het ook nog eens hard te regenen. Echt ideaal was het niet. Het werd meer wandelen en hardlopen de laatste kilometers. Toch tevreden dat voor het eerst sinds lange tijd mijn horloge een 15 kilometer aangaf.

Op de zondag naar FC Utrecht. Over de wedstrijd kunnen we kort zijn. 1-1 tegen Twente, beide ploegen hadden goede fases, dus een gelijkspel was verdiend. Voor de wedstrijd werd er stil gestaan bij het overlijden van de Utrecht speler David di Tommaso 20 jaar geleden. Daarbij werd het nummer Ti Amo gedraaid. Hetzelfde nummer wat ook op de uitvaart van mijn vader terug kwam. Een vol stadion die applaudisseert op dit nummer en mijn zus en ik samen bij het voetbal. Pap zal vast trots meegekeken hebben.