Nog maar een kleine week, beter nog…nog maar 5 nachtjes slapen. Ieekks het komt nu wel weer dichtbij. Altijd denk je dan: heb ik wel genoeg gedaan? Heb ik genoeg getraind? Maar je weet pas of je er klaar voor bent op de dag zelf. Alles komt dan samen en ook veel dingen waar je geen invloed op hebt.

Bijvoorbeeld het weer. De vooruitzichten zijn nu 15 graden met zon. Oftewel warm en ook nog eens zonnig. Niet echt ideaal. Qua trainingsvolume kan ik wel tevreden zijn. Aan het einde had ik meer willen lopen. Niet al te veel duurlopen van 25 kilometer of langer. Maar diegene die ik zo lang heb gelopen gingen goed.

Wel wat last van mijn linkerbeen gekregen. Specifiek mijn hamstring en lies. En alles staat met elkaar in verbinding. Dus het helpt niet dat alles daardoor strak staat. De komende dagen zijn de foamroller en massagegun mijn grote vrienden. Alles voor het grote doel om de marathon te finishen. Een doel heb ik niet voor ogen qua tijd. Heelhuids weer terugkeren op de Coolsingel. Met een parcours die gewijzigd is ten opzichte van vorig jaar. Ik kom nu 2x langs de Kuip en niet meer rondom Ahoy en de Coolsingel is door werkzaamheden deels dicht.

De trainingen kenmerkten zich door de seizoenen in Nederland. Eigenlijk alles heb ik meegemaakt. Van kou met sneeuw & ijs, naar herfstachtige taferelen met hagel en regen tot droog met zon. Alleen bloedheet gelukkig niet.

Maar bovenal wil ik iedereen bedanken die mij gesteund heeft. Op dit moment staat er ruim 1.600 euro op de teller en hebben bijna 70 mensen een bijdrage geleverd. Dat maakt mij nederig en blij, dat er zoveel mensen wat overhebben voor het goede doel en mij steunen hierin. Ik zal aan jullie denken als ik het zwaar heb. En het zal mij kracht geven om de laatste meters extra gas te geven.